fundusze inwestycyjne
Start /Blog /Ile trzeba stracić aby maksymalnie zarobić w funduszach inwestycyjnych ?

Ile trzeba stracić aby maksymalnie zarobić w funduszach inwestycyjnych ?

10-12-2011, przez OPI-INVEST

Ile trzeba stracić aby maksymalnie zarobić w funduszach inwestycyjnych ?

 
Jesteśmy obecnie w bardzo trudnym okresie dla inwestycji w funduszach. Zanotowaliśmy pierwszą stratę tak w strategii OPI-WIG-ST (średnioterminowa), jak w ostrożniejszej strategii OPI-WIG-DT (długoterminowa), od początku 2009 roku.
 
Obecny kryzys różni się nawet od ostatniej bessy – system OPI-WIG-DT chroniący nas w okresie bessy przed stratami pozwolił obecnie na stratę.
Różnica ta polega generalnie na tym, że w czasie bessy mieliśmy tylko kryzys finansowy a obecnie to kryzys ekonomiczny i coraz bardziej polityczny.
W wyniku kryzysu politycznego zmienność rynków jest tak wielka, że większość systemów nie potrafi się obecnie obronić. 

Wielu niedoświadczonych inwestorów traci wiarę w tym momencie w inwestowanie w funduszach a inni w korzystanie z określonych systemów.

Prawda jest taka, że inwestując na jakimkolwiek rynku finansowym można zarobić bardzo dużo ale po drodze będziemy też tracić.
 
Zachodzi więc pytanie ile można stracić aby nasza inwestycja była nadal opłacalna?
 
Czy systemy sprawdzone na danych historycznych potrafią także obecnie i w przyszłości ochronić nasze inwestycje przed nadmiernymi startami i pozwolić na osiąganie w długoterminowych okresach na duże zyski.
 
Aby lepiej zrozumieć, że inwestowanie w funduszach daje duże zyski w okresie wielu lat mimo kilku strat po drodze, przedstawię analizę stosowanych systemów OPI-WIG-ST i OPI-WIG-DT na podstawie przebiegu inwestycji w funduszu UniKorony Akcji.
 

Na początek zobaczmy jakie efekty były stosując strategię OPI-WIG-ST od 1999 roku.

 
 
OPI-WIG-ST od 1999 roku dla UNIA.jpg
 
 
Wizualnie widzimy wejścia w fundusze akcyjne i efekty tych wejść na powyższym wykresie – mamy tutaj w sumie 30 konwersji w fundusz UniKorona Akcji na bazie sygnałów uzyskanych w strategii OPI-WIG-ST opartej na indeksie WIG. 

Całkowity zysk wynosi około 600 % a średnia roczna stopa zwrotu wynosi 16,1%.

 
Pamiętać należy, że nie mamy tutaj efektów wykorzystania funduszy bezpiecznych w okresach strategii miedzy funduszami akcji.
 
Jak dokładniej przedstawiały się efekty naszej inwestycji widzimy dokładniej w poniższej tabeli.

Mamy tutaj następujące kolumny:
  1. datę i wartość jednostki przy jej zakupie,
  2. datę i wartość jednostki przy jej sprzedaży,
  3. %chg – procent zmiany na wartości jednostki między jej zakupem a sprzedażą,
  4. %Profit – procent zmiany na naszym zysku,
  5. #bars – ilość notowań w czasie posiadania funduszu,
  6. Position value – wartość naszego kapitału przy wejściu w nasz fundusz,
  7. Profit – zysk (strata) na naszej transakcji,
  8. Cum.Profit – zysk na naszej inwestycji narastająco.
 
UNIA - analiza zysków i strat wg OPI-WIG-ST.jpg
 
Na 30 wejść w fundusz akcyjny UniKorona Akcji mieliśmy 16 wejść zyskownych a 14 stratnych. Udział wejść zyskownych wyniósł więc około 53%.
Całkowita stopa zysku wyniosła 600% przy średnio-rocznej stopie zysku 16,1 %.
 
Inwestując jednorazowo 10.000. zł  5 stycznia 1999 roku zarobiliśmy 59.965 zł.
Analizując dokładnie efekty wejść stratnych i zyskownych okazało się że w 14 wejściach stratnych straciliśmy 25.799 zł a w 16 wejściach zyskownych zarobiliśmy 85.764 zł.
W ujęciu procentowym nasze straty wyniosły 30,1 % z uzyskanego całkowitego zarobku.
 
Najwyższe straty w wejściach stratnych wyniosły około 9%.
 

Dalej zobaczmy analizę inwestycji w fundusz UniKorona Akcji wg strategii OPI-WIG-DT.

Najpierw zobaczmy wykres. Widzimy tutaj ilość wejść (zmniejszyła się z 30 do 18) oraz ich efekty (zyski lub straty).
 
 
OPI-WIG-DT od 1999 roku dla UNIA.jpg
 
Wyraźnie widzimy tutaj, że ominęliśmy całkowicie straty w czasie bessy w 2008 roku.
 
System DT określiłem jako długoterminowy ale efekty w całym okresie od 1999 roku otrzymaliśmy zdecydowanie lepsze dzięki ominięciu strat w okresie bessy.
 
Teraz tabela analizy inwestycji w fundusz UniKorona Akcji od 1999 roku wg strategii OPI-WIG-DT na bazie sygnałów z indeksu WIG.
 
 
UNIA - analiza zysków i strat wg OPI-WIG-DT.jpg
 
Udział wejść zyskownych zwiększył się do 66,7 %. Zysk całkowity mamy 88.948 zł przy całkowitej rentowności około 890 % i średnio-rocznej stopie zysku 19,2 %.
 
Na wejściach stratnych straciliśmy w sumie 11.889 zł a zarobiliśmy na wejściach zyskownych 100.837 zł – w efekcie zarobiliśmy właśnie 88.948 zł. Udział strat w całkowitym zysku wyniósł 11,8 %.
Maksymalna strata w wejściu stratnym wyniosła 7,3 % a następne są już poniżej 5,5%. 

Porównując oba systemy i efekty ich stosowania widzimy, że system DT pozwolił nie tylko ograniczyć wyraźnie straty

– zmniejszył straty w wejściach stratnych z 25.799 zł do 11.889 zł, ale poprawił także zysk z wejść zyskownych z 85.764 zł do 100.837 zł.  

Dlaczego nie stosowaliśmy od razu systemu DT?

Po pierwsze nie miałem go wcześniej, a po drugie, kiedy miałem już system DT,  system ST (średnioterminowy) jako bardziej wrażliwy pozwalał więcej zarabiać w trakcie długoterminowego trendu wzrostowego od marca 2009 roku i w końcu zachował się bardzo dobrze w lipcu. Zauważmy, że system DT generował sygnał zmiany strategii w lipcu tylko 1 dzień po systemie ST.
 
System ST pozwolił zarobić (stopa zwrotu) dla UniKorony Akcji od marca 2009 roku 88,9% do ostatniej straty 79,0%.
System DT pozwolił by zarobić analogicznie 79,1% i z ostatnią stratą 70,3%.
 
Jak widzimy na wykresach i w tabeli, od 2009 roku, większość zysku mieliśmy do końca stycznia 2010 roku – odpowiednio 58,9 % przy strategii ST i 50,5%  przy strategii DT. Dlatego pewnie wielu inwestorów przystępując do systemu OPI w późniejszych okresach ma niewielkie zyski - ale patrząc na wykresy wieloletnie powinny jeszcze wystąpić większe wzrosty aby pozwolić zarobić nam o wiele więcej.
 
Aktualna sytuacja na rynkach może nam to jeszcze utrudniać ale w końcu rynki na pewno pójdą zdecydowanie w górę.

A co z inwestorami, którzy chcieli by maksymalnie ograniczyć swoje straty – np. osoby w wieku powyżej 50 – 55 lat ? 

Oczywiście nadal poszukuję lepszych systemów. Po niewielkiej korekcie systemu DT okazało się, że można bardziej poprawić swoje bezpieczeństwo nie tracąc na całkowitym efekcie zyskowności. 

Zobaczmy wykres dla nowej wersji systemu DT2.

 
 
 
Najważniejsze co widzimy - system ten pozwolił nam ominąć ostatnią stratę.
Ilość wejść w strategię funduszy akcyjnych zmalała do 15 a udział wejść zyskownych zwiększył się do 73%.
 
 
 
Dzięki ograniczeniu dalszych strat poprawiła się rentowność całkowita do 929 % - średnioroczna stopa zwrotu wzrosła do 19,6%.
 
Na wejściach stratnych straciliśmy już tylko 4.415 zł i przy całkowitym zysku na wejściach zyskownych zmniejszonych do 97.337 zł, całkowity zysk wyniósł 92.922 zł.
 
Analizują okres od marca 2009 roku do dzisiaj, zmniejszyła się jednak zyskowność inwestycji w UniKoronie Akcji wg systemu DT2  do 65,5 %. Maksymalne straty w wejściach stratnych  wyniosły 5,3 % i 3,5%.

PODSUMOWANIE:

 
 
Powyższa tabela zawiera wszystkie najważniejsze dane z wcześniejszych analiz.
 
Widzimy tutaj, że wystarczyło 53 % wejść zyskownych aby uzyskać wysoki zysk całkowity 600%.
 
Zmniejszenie stratnych wejść zdecydowanie zmniejszyło sumę strat – z 25,8 tys zł w ST do 4,4 tys. zł w DT2.
 
Zmniejszenie czułości strategii (z ST do DT i do DT2) powoduje zmniejszenie efektów inwestowania w długoterminowym trendzie wzrostowym (tutaj od marca 2009 roku) – dla ST 88,9% a dla DT2 65,5%. Wytłumaczyć to można oczywiście opóźnieniem się sygnałów zmiany strategii wraz ze zmniejszeniem czułości.  

Jak wizualnie wygląda efekt inwestowania w okresie ostatnich 13 lat zobaczmy na poniższe wykresy na przykładzie analizowanych strategii OPI-WIG-ST, DT i DT2. 

 
 
 
 
 
 
Na wykresie widzimy, że największe efekty inwestowania mamy oczywiście na większych spadkach.
System DT2 jest też skuteczniejszy w okresie od 1999 roku do 2007.
 
Szukałem także czy metoda OPI pozwoli określić takie jej parametry aby wszystkie wejścia w fundusze były zyskowne – niestety nie udało się uzyskać mniej niż 2 wejść stratnych. 

Wnioski:

  1. Praktycznie jest niemożliwe opracowanie takiej metody aby nie dopuściła do ani jednego wejścia w fundusze akcyjne bez straty.
  2. Nawet kiedy ponad 50% wejść jest stratnych nie przeszkadza w uzyskaniu odpowiednio wysokich zysków w okresie powyżej 10 lat.
  3. Nie można wyeliminować małych strat zakładając, że przede wszystkim chronimy się przed większymi spadkami.
 
Nasz mechanizm porównał bym do zaworu bezpieczeństwa – jeżeli ustawimy go na określone ciśnienie graniczne (np. 5 atm przy jego dopuszczalnym maksymalnym ciśnieniu 6 atm) to będzie działał doskonale przy 10 atm ale zadziała także przy małym przekroczeniu – np.  przy 5,5  atm. 

Powyższe analizy przedstawiłem na przykładzie wykorzystania jednego funduszu w całym badanym okresie. Jak wprowadzimy w okresach między posiadaniem funduszy akcyjnych fundusz bezpieczny (pieniężny) wynik poprawi się o około 200% do 350%.

 
Wykorzystując dodatkowo fundusz pieniężny UniKorona Pieniężny dla metody ST będziemy mieli całkowitą stopę zwrotu 800%, dla DT – 1200% a dla DT2 – 1277%.
 
Gdy wprowadzimy możliwość podmiany naszego funduszu na lepszy w danym okresie wyniki będą jeszcze lepsze.
 
Tylko w okresie od 2009 roku fundusz np. Aviva Nowych Spółek pozwolił zarobić 114 % (UniKorona 79%). 

Generalny wniosek:

 
cząstkowe straty na inwestycjach w funduszach są ich normalnym i nierozerwalnym elementem. Nawet kilka stratnych wejść w długoterminowym inwestowaniu nie spowoduje znaczących efektów.
 
Cały problem polega na tym, aby opracować system ograniczający takie straty do minimum przy niewielkim ograniczeniu wzrostów w trendach wzrostowych.
 

 

« wróć

Komentarze

Dodaj komentarz